'tiener' gevoelens

Kinderogen

Elke dag vraag ik mezelf af: waarom zouden we het leven leven? En elke dag wordt ik er terug aan herinnerd.

We leven het leven om ons zelf te ontdekken. Eens waren we een onschuldig kind. Een onschuldig kind vol hoop en vol zin om de wereld te ontdekken.

Elke dag kijken er kinderogen naar mij op. Ze vertrouwen mij en geven mij hun liefde. De lach op hun gezichtje laat zien dat je gewenst ben, dat  je moet hopen, want als zij dat kunnen- kun jij dat zeker!

Ik was nooit van plan om kinderverzorgster te zijn, maar dat was de beste beslissing van mijn leven. Nu leef ik elke dag. Elke dag ben ik iemand die ertoe doet, op een onvergettelijke manier. Elke dag mag ik getuige zijn van hoe kleintjes groeien tot, hopelijk, fantastische mensen.

Op zijn minste heb ik mijn hart op een manier gevonden. Hoewel ik mijn studies tijdelijk heb stopgezet en ik een onvergetelijke kans gehad. Heb ik de kans gehad op een onvergettelijke ervaring, die mijn keuzes toch een beetje beïnvloed.

 Ik zou de kans die ik gekregen heb, voor geen geld gemist willen hebben!

Wie ik ben...

Wie ik ben, is een vraag die ik mezelf ook stel. Ik weet niet wie ik ben, wie ik ga worden of wie ik wil zijn... Ik weet enkel tot wie ik gemaakt ben...

Ik ben gemaakt tot een freak! Iemand die geen grip heeft op de realiteit en dit ook niet wil. Elke keer weer slip ik weg in mijn dagdromen...De enige plaats waar het leven mooi is- de enige plaats waar ik leef.

Het zou niemand mogen verbazen dat ik niet huil in het zicht, dat ik niemand in mijn buurt laat komen, dat ik niemand de waarheid over mezelf vertel...Niemand van mijn vrienden en kennisen kent mijn waarheid; sommige van hen ken ik al meer dan 7 jaar.

De waarheid is mijn geheim...Een geheim dat ik aan niemand kan vertellen. Een geheim waarvoor ik me steeds zal schamen- dat ik steeds met me zal meedragen. Niet omdat het gruwelijk is, maar om wat het in me oproept.

Het maakt mijn hart koud, het doet me twijfelen aan alles. Het voorkomt me om compleet van iets te genieten...

Mijn wereld is donker...